جوانی

و ترنم هايي تا اوج نگاه

تا به روياي اقاقي ها

به دلم مي بارد عشق،

مي بارد نور،

مي بارد شور

و سروري ز پرستيدن احساس

من در احساس كبوتر ساني سيالم

من نور را اشتقاق مي گيرم از خورشيد

باد را از طوفان

مهر را از چشمه

عشقه را از عشقه*

در ميان اينها

چيزي گم كردم

چيزي شايد پر رنگ

چيزي مثل فضا

شايد مثل چشمه

شايد مثل رود

مثل زمان

شايد خاطره ها...

شايد!!!

پاورقي:

*عشقه گياهي است كه به دور هر گياهي ديگر بپيچد آنرا خشك گرداند

اندكي مانده به دل

لختي تا پاييز

چشم من با تپش پنجره ها

رو به احساس و صفا

باز خواهد شد

 و از اين كلبه ي خيس

آسمان هجرت خواهد كرد

و در اين تنهايي

 من به دنبال تو مي گردم

آه عزيزم

دستهايت سرد است

گويا نفست سرد شده

چشم هايت نگران

و دلت بي احساس

در دلت ديدم من

 غنچه اي پرپر شد

عشق من پرزد و رفت

و در اين باغچه خشك

گل سرخي تنها ماند

بي غنچه بي بلبل

و در اين تنهايي من

به دنبال تو مي گردم