وقتي عاشق چشمات شدم تازه فهميدم زيبابي چيست

وقتي كه تورو در قلب كوچكم جاي دادم تازه صداي  ضربان قلبم را شنيدم

وقتي دست در دستان تو نهادم تازه معناي گرمي را درك كردم

 لحظه ها و ثانيه هایي را كه با تو سپري مي كنم بيشتر پي به معناي زندگي مي برم

 هنگامي كه در آغوش تو هستم مي فهمم كه آرامش چيست

و هر گاه به جداي مي انديشم كنار خود سايه مرگ را مي بينم.
 

پ.ن.1: ايام سوگواري محرم رو به همه دوستاي عزيز تسليت ميگم.

پ.ن.2: اينو سال قبل تو وبلاگ يكي از دوستام ديدم امسال هم خودم گذاشتم تا شايد گامي هر چند كوچك در جهت ترويج آرمانها شهرداي كربلا برداشته باشم

آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودن
يا حريفی نشود رام چه خواهد بودن
حاصل از کشمکش زندگی ای دل ناميست
گر نمامد زمن اين نام چه خواهد بودن
آفتابی بود اين عمر ولی بر لب بام
آفتابی به لب بام چه خواهد بودن
مرغ اگر همت آن داشت که از دانه گذشت
گو همه پيچ و خم دام چه خواهد بودن
صبح اگر طالع وقتست غنيمت بشمار
کس نخواندست که تا شام چه خواهد بودن
چند کوشی که به فرمان تو باشد ايام
نه تو باشی و نه ايام چه خواهد بودن
 
                                               استاد شهريار